'an altar for an ordinary animal' - Aurelia van der Burght - Landart Diessen 2008
toelichting >>>
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
‘An altar for an ordinary animal' / Aurelia van der Burght
Visvijver Diessen, tijdens Landart Diessen 2008
 
Toelichting

Voor het maken van het beeld ´an altar for an ordinary animal´ heb ik me laten inspireren door het gebied waar Landart Diessen zal plaats vinden. Tijdens twee wandelingen, ter kennismaking met het gebied, dook op een bepaalde plek de torenspits van de kerk van Diessen op aan de horizon. Ook hupte ineens een haas over het pad waar ik liep.

Aan de hand van de eerste ervaring heb ik de St. Willibrorduskerk te Diessen bezocht en ontdekte daar in het voorportaal een altaar met een prachtige beeld van Maria. Ook heb ik de geschiedenis van Diessen er op nageslagen, daaruit blijkt dat Diessen van oudsher een katholiek kerkdorp is met alle tradities van dien. Mijn katholieke opvoeding kwam bovendrijven.
De tweede ervaring, die van de huppende haas, liet me ook oplettend worden naar ‘hazen'. Rijdend in m'n auto tussen Veldhoven en Diessen zag ik herhaaldelijk een konijn of een haas waar juist alle lust tot dat vriendelijke gehup uit was verdwenen, ze lagen morsdood midden op de weg. En niet voor één dag, maar dag na dag bleven ze daar liggen. En steeds een beetje verder opengereten.
Tja, en dan denk je, wat maak je je druk? Maar dit begon te knagen. Mijn interesse in de haas groeide. Zo vroeg ik me ook af waarom je bijvoorbeeld in de krant geen berichtjes tegenkomt waarin staat vermeld dat er op de snelweg een haas is omgekomen. Zo in de trant van ‘Gisterenavond hebben voorbijgangers op de provinciale weg een dode haas aangetroffen. Het is vrijwel zeker dat de haas door een voertuig is aangereden. Helaas moest worden geconstateerd dat ook een tweede auto het beestje niet kon ontwijken. De haas moet na de eerste klap onmiddellijk zijn overleden. De identiteit van de eigenaar van de eerste auto kon niet worden achterhaald, noch die van de bestuurder van de tweede auto'.
Sla je er woordenboeken op na, dan blijkt dat ook spreekwoorden laten zien dat een haas wordt gezien als een verguisd beestje. Ook enkele voorbijgangers bij de visvijver hadden geen goed woord over voor de haas en haar soortgenoten. Ze vraten alles op en maakten veel kapot. Alleen met de Kerst beleefde menigeen er genoegen aan, tijdens het Kerstdiner. Dan weten we ‘m ineens wel te waarderen.
Toch heeft een haas andere aspecten, maar dat treedt niet op de voorgrond. Een haas is snel, slim en alert. Het is ook een grappig beestje en kinderen beleven er veel plezier aan. En als je de symboliek van een haas er op na slaat dan is de haas een van de dieren die het vaakst in verband wordt gebracht met de maan. Daarnaast staat de haas en soortgenoten ook symbool voor ´vruchtbaarheid´, ´cyclische wedergeboorte´ en ´magische kracht´. Dat is nog al, toch? Daarom, op dit punt aanbeland heb ik besloten dat het tijd is geworden dat er een altaar voor dit beestje moet worden opgericht, enige positieve aandacht voor de haas mag getoond worden.
De plek die ik hiervoor heb ik gekozen is daar, waar je de torenspits van Diessen kan zien. Het is ook een plek tussen het riviertje de Reusel en de visvijver in: in diverse culturen vind je juist aan de oever van een stroompje of een beek offertafels.
 
Het altaar - met de haas erop - is een beeld waarin verschillende lagen zichtbaar worden:
Een samengaan van natuur en cultuur is er in op te merken..
Het beeld is zodanig opgesteld dat het een verbinding legt tussen het kerkdorp Diessen en het gebied waar Landart Diessen zich afspeelt.
Het altaar is zonder meer een altaar voor de haas. Maar er zit een dubbelheid in. Het altaar kan ook gezien worden, vanwege zijn vorm, als de wijze waarop hazenbouten geserveerd worden, b.v. met Kerstmis. De keramische ‘wijwaterbakjes' veranderen dan moeiteloos in ‘dipsausbakjes'.
En last but not least, vraag ik me af, zijn mensen te vergelijken met de haas? Worden heel wat mensen eigenlijk ook niet in het verdomhokje geplaatst? Zijn ze niet zonder meer het haasje, of ze nu hoog of laag springen?
 

© Aurelia van der Burght, september 2008

 
top
De Kunstpraktijk all rights reserved © 2003-2010, Aurelia van der Burght