Project Schouwen – de Poëzie-installatie – door: ACG Vianen

Hoe kijken we? Wat nemen we waar en hoe verwerken we die informatie tot een coherente betekenis? Gewapend met deze vragen trok ACG Vianen dit project binnen.

Zoals in elke subdivisie van de kunst komt haar betekenis tot stand doordat de beschouwer de informatie van de kunstenaar tot zich neemt. De poëzie, als kunstuiting, kan zich hieraan ook niet onttrekken. De wijze waarop woorden een betekenis dragen waarmee de dichter spreekt worden namelijk door de lezer geïnterpreteerd.

Dit idee van interactie heeft ACG centraal gezet om zijn Poëzie-installatie te realiseren. De beschouwer is niet langer lijdzaam toekijkend. De beschouwer moet een aanschouwer, een medeschouwer, een ontschouwer, kortom een schouwer worden vanuit deze visie.

De schouwer, of logé, heeft een actieve rol ten aanzien van dit kunstwerk . De ruimte is gevuld met woordpatronen & locaties waardoor de schouwer zelf een beslissing mag gaan nemen hoe de leesvolgorde is en zich gaan afvragen waarom op die specifieke plek is geschreven.

De stofbanen, waarop de woorden zijn aangebracht, zijn ingezet om de belangrijkste ruimtelijke lijnen van de kamer te accentueren. Het opent een mogelijkheid voor de schouwer om de ruimte te gaan lezen. Deze stofbanen beschouwt ACG daarom als de lijnen van gelinieerd papier waarop hij zijn poëzie heeft kunnen schrijven.

Door de inzet van een mathematisch spel van stofbanen en woorden heeft ACG deze Poëzie-installatie verwezenlijkt. Het is een geschreven ruimte geworden die de handelingen in de ruimte begeleiden en een poëzie laat zien die op een radicale wijze de vorm van de woorden en een minimum aan letters per woord (maximaal drie) weet te combineren. Zodoende is een poëzie gemaakt die zich heeft losgeweekt van het papier, waardoor zij de architectonische & belevingswereld van de schouwer is binnengetreden.